entzun.eus

Musika albisteak
eta agenda astero
zure postontzian!


| Sindikatu - RSS | Testu tamaina AAA

Kronika Zuzenak

bidali zure kritikak Bidali zure kritikak
Urko Ansa 2015-11-20

Meatzari aretoa (Muskiz) Benito Lertxundi

Benito Lertxundi Meatzari aretoan. Benito Lertxundi. Argazkia: Janire Etxabe. Benito Lertxundi Meatzari aretoan. Benito Lertxundi. Benito Lertxundi. Argazkia: Janire Etxabe.

Klikatu argazkien gainean handiago ikusteko
Izen bereko enparantzan kokatua, Meatzari aretoa itxura dotoredun eraikin modernoa da. Bizitza handia daukan plaza dirudi, eta diseinua bera ere oso erakargarria egin zitzaidan. Borobiltzeko, Benitok bere "never ending tour" partikularrarekin jarraitzen du, eta ez diot gelditzeko inolako asmorik sumatzen. 2 orduko kontzertuak egiten jarraitzen baitu, 73 urterekin. Demontre!


Ez dakit iraupen honetako emanaldi bat egiteak dakarren esfortzuaz guztiz kontziente garen. Horri Orioko kantariak abesti berriak egiteko duen gaitasuna gehitzen badiogu, eta hitzei ematen dien garrantzia eta sakontasuna, artista harrigarri baten aurrean gaudela ohartuko gara. Ez da bakarrik bera, ez eta bere legenda soila ere, bere irudimen eta jakintzan dauden milaka txoko eta bizipenen unibertsoa baizik. Benito ulertzen saiatzea, bai horixe, bidaia pasioduna da.

Benito ulertzen saiatzea, bai horixe, bidaia pasioduna da

Oraingoan ez zetorren disko berri bat aurkeztera, ordea, baina bere azken lana (Oroimenaren oraina, 2012) ardatz izango zuela suposatu nuen. Oker nengoen. Dena den, hasieran hori gertatuko zela zirudien, eta Tolosan duela 3 urte bezala, disko osoa joko zuela pentsatu nuen. Gu bizi bezainbat, Nintzenaz oroitzean, Laket dut Baina lehen sorpresa laugarrenarekin etorri zen: Udazken koloretan hain goiz jotzea ez bainuen espero! Gero Suaren bila, azken diskokoa, zoragarri entzuten zen. Lertxundi ahul antzean sumatu nuen hemen, ohi bezala kontzentratuta eta apur bat serio egonagatik. Baina bere ahotsaren tonu gogor eta sakonak txunditzen ninduen. Boterea dago hor, barru-barruko zer edo zer, oso zolia.

Boterea dago hor, barru-barruko zer edo zer, oso zolia

Sorpresarik ederrena gero etorriko zen, abesti berrien sorta bikain batekin. Mordoxka bat izan ziren, eta ziur nago ia denak berriak direla. Haietatik lehenak, biolinarekin hasi eta atabalekin jarraitzen du. Oso erritmikoa eta zoragarria. Hurrena, bakearen inguruan, koru zoragarriek eta berriz ere atabalek lagundutakoa. Beste bat, maitasunari buruz, benetan hunkigarria, honela dioena: Arren eskatzen dizut, jada maitatzen ez nauzula etzaidazu esan. Oraindik behar dut zure gezurretan itsasoratu, interpretazio asko egiteko modukoa. Gero, biolinarekin hasten den beste bat, Olatzen ahotsarekin, eta oraindik beste bat gehiago ere egon zen, hau instrumentala, erritmo handikoa, atabal askorekin, non ikuslegoa, txaloka, erritmoa jarraitzen aritu zen. Itzela.

Garai zaharretara (ala Benitoren aro berriaren hasiera izan zenera?) jauzia, Baldorba ahaztezinarekin. Nabaritzen zen jendea honexen zain zegoela. Hau eta gero Angel Unzuk egin ohi duen soloa dator: gitarra maisuki jotzeaz gain aho zabalik uzteko moduko filigranak egiten ditu, eskuarekin gitarraren egurraren kontra perkusio harrigarriak eginez, gitarra jotzeari utzi gabe. Gero talde osoa batzen zaio estasi zoragarrian. Beste intro bat eta azken diskotik joko zuen azken pieza: Nor da erromesa. Segidan Ternuan bildutako kantu bat: Kimu bat zuhaitzan. Melodia txundigarria da, eta gero (berriz ere!) erritmoa hartzen du eta atabalek egurra ematen dute. Beste berri bat ere (!!) ondoren, biolina emeki-emeki sartzen den horietakoa. Arranopola, kontzertu honetan baino abesti berri gehiago entzun ditudan besterik egon al da, ba? Hau benetan gozagarria da!

Zuzenean jo ohi dituen beste bi instrumentalen ondoren etorri zen Nigarra begian, ia 20 urte dituen beste berrietako bat, klasiko kutsua daukan horietakoa. Gero, beti momenturik martxosoenetakoa izaten dena: musikarien aurkezpena, alegia. Goazen, bada: Angel Unzu (gitarra), Pello Ramirez (Akordeoia, txeloa), Kutxo Otxoa de Eribe (arrabita), Amaiur Cajaraville (baxua), Juantxo Zeberio (pianoa) eta Gurutz Bikua (gitarra akustiko eta elektrikoa).
Noski, Benito bera eta Olatz Zugasti (harpa eta teklak) gehitu behar zaizkie, eta, 2012an Tolosan gertatu zen bezala, Orioko neskatila bat, Uhats taldeko Intza Unanue, Olatzekin batera ahotsean. Noski, orain 3 urte gehiago dauzka eta presentzia handia hartu du, batez ere bere ahots zoragarriarekin. Olatz eta biek zoragarriki bat egiten dute, hain goxoki Abesti guzietan egon ez zen arren, mordo batean egon zen, eta martxa honetan Benitoren kontzertuak bera gabe arraroak egiten hasiko zaizkigu.

Itsas ulu zolia diskotik bi bakarrik jo zituzten, haietako bat Kantuz, eta bestea (Mirotzak) gero aipatuko dut. Jaun Baruak aukeratu zuten agur esateko, benetan hunkigarria, eta letra luzea izanagatik, Benitok hasieratik bukaerara sobera konplitu zuen. Lehen biserako Bizkaia maite, entzuleon zorionerako (gogoratu Bizkaian gaudela!). Mirotzak Benitoren azken urteotako kontzertuetako gailurra dugu, besteren batekin batera, noski. Sekulakoa da kanta honen indarra. Ikuslegoaren gehienak ondo ezagutzen du, eta benetako sinbiosia gertatzen da bera eta artistaren artean. Orioko traineruaren ereserki bihurtu zen, duela 7 urte argitaratu eta gero.
Jarraian, Intza Unanueren momenturik onenak geneuzkan zain, hain zuzen ere Bizirik gaudelako kanta zoragarrian bakarkako ahotsa berea izango baitzen. Dakizuenez, Orioko ikastola dauka ardatz nagusi letrak, hobeto esanda, ikastolak herriari eskaintzen dion kanta da, eta Olatzen Gau hotzenean ere diskoan argitaratu zen. Intzaren interpretazioa aparta izan zen, pixka bat urduri bazegoen ere, zoragarri abestu baitzuen. Benetan hunkigarria izan zen amaieran jaso zuen txalo zartada. Neska honek daukan talentua benetan azpimarragarria da, oraindik oso gaztea den arren. Berdina esan nezake beste musikari guztien mailari buruz: nekez aurkituko dugu kategoria honetako bandarik.
Baina oraindik beste bi abesti geneuzkan zain, Iluna denerako (Benitoren ahotsa aparta!) eta, nola ez, Zenbat gera, beti bere kontzertuak amaitzen dituen klasikoa, 48 urte beranduago ere bere zentzua osoa mantentzen duena.

Laburtuz, 2015a amaitzera doan honetan, Benitok gauza asko dauzka eskaintzeko oraindik. Bere eta taldearen profesionaltasuna erabatekoa da. Horretaz gain, ez du errepertorioa abesti zaharrez bete nahi, eta 70 eta 80. hamarkadetako kantaren bat gehiago entzun nahi izango genukeen arren, bere erabakia ausarta dela onartu besterik ez dago. Oraingo honetan, gainera, abesti berri sorta bikain bat ekarri digu, eta haiek estudioan grabatzera sar dadin sutsuki desiratzen dugu.                  .
bidali zure kritikak Bidali zure kritikak
Bidali zure iruzkina


kaptxa

bai, ezagutzen dut datuen erabilpen politika eta onartu.

bai, entzunen buletina astero jaso nahi dut.