entzun.eus

Musika albisteak
eta agenda astero
zure postontzian!


| Sindikatu - RSS | Testu tamaina AAA

Erreportajeak

bidali zure berria Bidali zure artikuluak
Julen Azpitarte 2015-03-09

Ozeaniako hotsak

Antipodetako bost disko garaikide eta beste harribitxi batzuk

Ozeaniako hotsak. Ozeaniako hotsak.

Azken boladan, Australiatik eta Zeelanda Berritik makina bat disko interesgarri iristen ari dira gure Kontinente Zaharrera, edo gure ordenagailuetara, esan beharko nuke. Bada, guztiak entzutea ezinezkoa denez, nire belarrietatik igaro direnak iruzkinduko ditut. Askotariko grabazioak dira, baina guztietan taldeen nortasun handia nabarmentzen da, estiloa edozein dela ere.



1)
Hasteko, synth-punk soinuetara egingo dut salto, alegia, sintetizadoreekin egindako punk-rockera. Ausmuteants Australiatik datoz, eta taldekideen artean Frowning Clouds, Wet Blankets, Hierophants eta Living Eyes bandetako musikariak daude. Laukoteak Chrome, The Screamers, DEVO edo The Units punk-kuadrilla teklatu zaleetatik edaten du, eta Memphis hiriko Goner diskoetxearekin argitaratu duten Amusements zoragarria da: bizia, latza, iluna eta dantzagarria da, bai eta melodikoa ere.




2)
Antzeko esparruan aritzen da Total Control post-punk banda. Straighjacket Nation, Eddy Current Suppression Ring eta UV Race taldeetako musikarien egitasmo paraleloa da, eta, aurten, Typical System (La Vida es un Mus) disko bikaina plazaratu dute. Teklatuekin eta errito-kutxen erritmoekin ondutako grabazio honek mendekotasuna eragiten du. Melbourne hiriko taldeak, batzuetan, punk amorrua erakusten du, Expensive Dog eta Systematic Dog; beste, batzuetan, berriz, elektronikanhotzean murgiltzen da, Glass eta Liberal Party. 2014an entzun dudan disko onenetarikoa da, uztarketaren bidetik, lan hipnotikoa gauzatu baitute.




3)
Alderdi darky-ena abandonatu, eta esparru melodikoagoetara igaroz, Camperdown and Out laukotearen Couldn't Be Better (Pop Frenzy) agertuko da. Laukoteak jangle gitarrak astintzen ditu, 80ko hamarkadan sortutako indie-pop-aren ondarea haizatzeko: The Clean, Beat Happening, Feelies, The Go-Betweens Sidney-ko musikariek Velvet Underground ere omentzen dute, Morphine Dream doinuaren bidez. Sinpleak dira, konformistak, baina ikaragarri eraginkorrak. Xarma handiko diskoa da, nerabe-izpiritua zabaltzen duena. Lau taldekideak bestelako taldeetan aritzen dira: Raw Prawn, Dead Farmers, Marf Loth, Royal Headache Azken horiek sekulako pop-ereserkiak egiten dituzte!




4)
Zeelanda Berriko Prophet Hens ere sorpresa itzela izan da. 80ko urteetan euren herrialdean eratutako Flying Nuns diskoetxearen diskografia osoa barneratu du laukote gazteak (The Clean, The Verlaines, The Chills), Bretainia Handiko C86 eta bestelako indie mugimendu efimeroak ahaztu gabe. Bada, Popular People Do Popular People diskoan emakumezko eta gizonezkoen ahotsak uztartzen dituzten bederatzi pieza bikain biltzen dira. Beste pop talde bat? Bai, baina single borobilak eta dirdiratsuak egiteko gai dena. Lehenengo entzunaldian harrapatuko du entzulea, eta hortik aurrera, ezin izango du labirinto melodikotik atera Antzeko ezaugarriak dituzten beste batzuk hauexek dira: Blank Realm, Boomgates, Scott & Charlenes Wedding, Trick Mammoth, The Zebras




5)

Slug Guts, bestalde, Australiako zingiretako blues-punk klasikoarekin lerratzen da, alegia, Birthday Party, The Scientists, Beasts of Bourbon eta antzeko munstroen lokatzarekin. Ilunak, errepikakorrak, basatiak Bi disko argitaratu dituzte, Brooklyn auzo estatubatuarreko Sacred Bones diskoetxe prestigiotsuarekin, azkena, 2012koa, Playin' in Time with the Deadbeat urratzailea. Honatx argitalpen honetako kolaboratzaile Antton Iturbek grabazio horren harira botatakoa: Bortizkeria, gaiztakeria, alkohola eta basamortuko hautsaren zaporea duena. Hor nonbait irakurri ditudan hitzak berrerabiliz, infernura bidean doazen cowboy punk batzuk egindako musika. Disko berria noiz iritsiko zain!

bidali zure artikulua Bidali zure artikulua

ATZOKOKOAK ETA GAURKOAK


The Rainyard, armairuan ahaztutako sorpresa

Javier Abad Esteve espainiarrak zuzentzen duen Pretty Olivia Records diskoetxeak 90eko urteetako pop-harribitxi aussie-a berreskuratu berri du: The Rainyard taldearen A Thousand Days diskoa. Diskoari izena eman dion kantu zoragarria argitaratu zuen taldeak 1991n, Summershine diskoetxearen eskutik. Harrezkeroztik, gainerako doinu guztiak armairu zahar batean ahaztu omen ziren.
Bada, Pretty Olivia Records zigiluari esker, Perth hiriko bandak grabatu, baina sekula argitaratu ez ziren 15 kantutzar entzuteko parada daukagu. Bandak 80ko hamarkadaren erdian eman zituen lehenengo urratsak, garai hartan, Summer Suns eta The Stolen Picasso bezalako taldeekin elkartu zen, besteak beste, The Kinks eta T-Rex taldeen kantuak oihukatzeko asmoz. Laukoteak, apurka-apurka, The Smiths, The dBs edo The Go-Betweens-en maila berean dauden kantu zoragarriak idatzi zituen, 60ko hamarkadako melodiak goraipatuz.
Oraintsu iritsi zaigun diskotzar biniliko hau, gainera, informazio askorekin dator: argazki andana eta Liam Coffey eta Jeff Baker taldekideen hitzak jasotzen dituen fanzinea. Disko erraldoia dela esatea gutxi da; Jangle gitarrekin eraikitako pop artelana da.


Noise in my head, Australiako underground itsusiko ahotsak

Artikulu honetan aipatutako makina bat izenen berri ematen du Jimi Kritzler kazetariak idatzitako Noise in my head. Voices form the ugly australian ugly underground liburuak (Kritzler Melbourne hiriko White Hex taldeko kidea ere bada). Izan ere, liburuak Australiako talde berritzaileenek osatutako underground eszena du ardatz, izenburuak berak argi uzten duenez; hain zuzen ere, azken bost urteetan loratutako taldeen nondik norakoak  jasotzen ditu. Argazkiekin eta gertu-gertuko elkarrizketekin josita dator. Protagonisten zerrenda luzeegia da: The Drones, Eddy Current Suppression Ring, Royal Headache, Uv Race, Circle Pit, HTRK, Lost Animal, Oren Ambarchi, Total Control, Witch Hats, Deaf Wish, Blank Realm, New War
Kritzler-ek bildu duen eztanda antipodikoa New York hirian 70eko harmakadaren amaieran sortutako No Wave fenomenoarekin alderatua izan da. Badirudi No Wave benetako eszena bat izan zela; Noise in my head-ek, ordea, ez dut uste egungo eszena bat ordezkatzen duenik, gehiago da nire begiek ikusten duten egungo Australiako musika underground-aren gailur artistikoa edo sormenezkoa; bakarrak eta interesgarriak diren taldeak biltzen ditu. Agian, No Wave-arekin antzekotasunik irudika daiteke, baina ez nago batere seguru, dio liburuaren egileak.

Bidali zure iruzkina


kaptxa

bai, ezagutzen dut datuen erabilpen politika eta onartu.

bai, entzunen buletina astero jaso nahi dut.