entzun.eus

Musika albisteak
eta agenda astero
zure postontzian!


| Sindikatu - RSS | Testu tamaina AAA

Kronika Zuzenak

bidali zure kritikak Bidali zure kritikak
Ion Etxebarria Kortabarria Uztailak 3, 4 eta 5

Lekorne (Lapurdi) Euskal Herria Zuzenean Festibala 2015

Euskal Herria Zuzenean Festibala 2015 Argazkia: Pierre Balacey. Iturria: EHZ facebook.
Aste batzuk igaro dira EHZ festibalaz gozatu genuenetik, baina asteburu hartan bizitakoak burura datozkidan bakoitzean, irribarrea ezin kendu ibiltzen naiz ... zein ongi pasa genuen, bai horixe!


Jada 20 urte pasa dira festibala lehenengoz ospatu zela, eta gurean egiten diren festibal berezien artean, maitatuenetarikoa dugu EHZ, maitatuena ez bada. Zuzenekoetatik aparte, hitzaldi, tailer, antzerki, bertso saio, eztabaida gune, zirkua eta bestelakoez gozatzeko aukera dago. Komunak zein dutxak mundialak dira eta beste festibal gehienetan ez bezala kontsu(mis)morako gonbita espliziturik ez da existitzen. Garagardo aukera ederra egonagatik, janariaren eskaintza agian ez da hain zabala, baina bai lokala eta goxoa, non, prezioak beste festibal batzuetan baino askoz merkeagoak diren. Horri, aspaldiko lagunak ikusteko zein berriak egiteko aukera ederra batu behar zaio, eta, esan gabe doa, giro aparta izan ohi dela festibalean. Finean, ezagutzen ez duten musikazaleek ezagutu beharreko plaza da EHZ.

  • OSTIRALA
Ostiral arratsaldea sargoritsua izan zen oso. Iritsi bezain pronto, garagardo bat hartu beharrean izan ginen (ez da broma), eta txosnaren itzalpetik ikusi genuen Tania De Sousa gipuzkoarren emanaldia. Ostean etorri ziren Bilbomatiks, Woods eta The Offenders galdu genituen, eta Quebec-eko Random Recipie laukotea oholtzan zela, itzuli ginen kontzertu gunera. Frannie eta Fab abeslariak gidari, elektronika eta rap doinuen uztarketa nagusi zen ikuskizuna aurkeztu zigun taldeak. Gibelean, agertoki txikira joan eta Kuma No Motor baionarrek bertaratutako guztion ipurdiok ostikatu zizkiguten. Hardcore punk doinu bizkorrak, abesti motz, zuzen bezain hilkorrak, ingelesez zein euskaraz kantatuak, horixe hirukotearen formula. Gaueko talde azpimarragarriena lerro hauek sinatzen dituenaren iritziz. Ostean, Deluxe talde frantziarraren txanda izan zen, funk eta doinu dantzagarriak, sintetizadoreen laguntzaz oker ez banago. Eta, argi festa ederra. Gu Kuma No Motor hirukoak eskainitakoa barneratzeke geunden oraindik, eta bigarren lerroan gelditu ginen, nahiz eta gerturatutakoek gozatu ederra hartu zuten.
Last Train laukotea ikusteko eszenatoki txikira gerturatu eta rock and roll zaleok ez ginen damutu, hard rock zein high energy zertzeladez bustitako hamaika abesti entzun genituen eta. Agian, ahotsa baxu xamar entzuten zen, baina tira. Gau amaitu aurretik, Skip & Die taldearen emanaldia ikusteko aukera izan genuen. Egia esan, festibaleko kartel-buruetako bat izateko, zerbait gehiago espero genuen, baina egia da ere taldea ezagutzen ez genuela. Ekimenez lepo zetorren larunbata aurretik genuen, eta Polygorn taldearen proposamen berezi eta ausarta ikusi gabe oheratu ginen. Festibaleko lehen egun beroa amaitzear zen, gozatu genuen ikusitako ia guztiaz, nahiz eta agian, elektronika gehiegitxo iruditu zitzaigun egun bakarrerako.



  • LARUNBATA
Larunbatean dutxa freskoa bezain bizigarria hartu eta kontzertu gunera hurbildu orduko, CumbiamBero boskotea doinu beroekin jendea dantzan jartzen zegoen jada. Eguna ere halaxe etorriko zen, beroa oso. Hala, Kasernarat hirukotea eszenatoki ondoko gerizpe bakanetik ikusi genuen. Eneritz Furya eta lagunek, ederki defenditu zituzten beraien kantuak, eta esango nuke, Kuraiaren bertsio bat ere jo zutela, baina jada ez naiz ziur. Ostean, eta bazkal aurreko bertso guda ikusi aurretik, italiar folk-rock zaporeko Il Canto del Muro talde erromatarren zuzenekoa izan zen. 
Hiru egunetatik jendetsuena larunbatekoa izango zela aurreikusten zen, Berri Txarrak eta Anestesia bezalako taldeen presentziak beti dira eta bermea. Baina, horren aurretik, Kolinga bikoa, rock amerikar zaporeko rocka lantzen duten Last Fair Deal bizkaitarrak eta beste talde asko ikusteko aukera izan genuen. Nahiz eta, arratsalde tartean, batik bat, indarrak gorde (edo indarrak hartu) genituen gauerako...
Hala, aurten ere EHZ festibalak bezala 20 urte betetzen dituen Berri Txarrak hirukoaren emanaldiak, gaueko (eta agian festibaleko) emanaldirik desiratuenak, ez zuen hutsik egin. Abesti bata bestearen atzetik, errenkadan, batik bat disko berri hirukoitzekoak, baina baita abesti zahar klasikoak. Publikoan geundenok, asko gozatu genuen, eta esango nuke, Gorba Urbizu, David Gonzalez eta Galder Izagirrek osatzen duten hirukoak ere bai. Ondoren, su artifizialek atseden tarte bat eskaini ziguten, publiko eta taldearen artean kimika egon zen beste emanaldi baten aurretik: Joseba B. Lenoir Gang. Boskoteak, bere egunean Joseba Baleztena beratarrak konposatutako zenbait abesti defenditu zituen, 3 gitarra, baxua, bateria, ahots eta koro ezberdinekin. Lerro hauetatik gehitu dezakedan bakarra, ezagutzen ez badituzu, edo izenez bai baina zuzenean ikusi ez badituzu, joan zaitez taldearen emanaldi batez gozatzera.
Ostean, Cotton Claw laukotearekin, gaueko elektronika eta argi festa dosia izan genuen, eta hauen atzetik, eszenatoki txikian, Anestesia. Zarauzko laukotea Zirkulutik Espiralera disko berria aurkeztera izan zen Lekornen, eta abesti berri zein klasikoekin publikoa lehertzera. Eta, esango nuke, emanaldia amaieran ikusitako satisfazio, harridura eta nekatu aurpegien arabera, helburua erdietsi zutela. Larunbateko gaua amaitzeko, Boris Brejcha techno disko jartzailea izan genuen, baina egia esan, guk urrunetik entzun genituen, enegarren garagardoa eskuan, furgonetara erretiratu aurretik.



  • IGANDEA
Igandea, etxera joateko eguna batzuentzat, festibalarekin gozatzen jarraitzekoa besteentzat. Gauzak horrela, eta biharamunari aurre egiteko, zer hobeto Zikiroa herri bazkarira joan baino! Behin indarrak hartu eta Aguxtin Alkaht, Maialen Errotabehere, Petti eta Anje Duhaldek osatutako kantaldi paregabeaz gozatu genuen. Musikari bakoitzak bere pieza batzuk eskaini zituen, bakoitzak bere eremuan, bere taldearekin. Eta emanaldi amaieran, Anje Duhaldek guztiak batu zituen oholtza gainean Bakezaleak abestia kantatzeko, oker oroitzen ez badut. Arnasa hartu eta folk zein rock doinuetatik jauzi egin genuen doinu dantzagarriagoetara Baionako Old School Funky Familiy banda eta Herrialde Katalanetatik etorritako Un Gos Robant taldearen doinuen fusioarekin. Eta jada publikoa berotua zela guztiz, Massilia Sound System igo ziren oholtzara, festari segida emateko. Oker ulertua ez badut, EHZ festibalaren lehen urte hartan ere izan ziren, beraz, zinez motibaturik zeunden Marseillakoak. Poliki-poliki gaua amaitzen zihoan eta erritmoa mantsotu (eta publikoan ordura arte izandako jendetza gutxitu) zen Pelax & Cowboys Orchestra-ren kontzertuaz gozatzeko. Jaialdiaren amaieran, Jim Jones ingelesa eta bere banda berria, The Righteous Mind. Egia esan, hasiera oso geldoa izan zuten, abesti pausatuak eskainiz, eta beharbada indar faltan genbiltzalako edo, zerbait gehiago espero genuen, nahiz eta amaieran abestien erritmo eta intentsitatea igo zuten. Ingelesen kontzertua amaitu eta gero oheratu ginen, urrunean jendeak kantuan jarraitzen zuela entzunez, sentipen oso goxo batekin, EHZ zoragarri batekin gozatu genuela jakitun. Eta talde askok beraien emanaldietan esan bezala, beste 20 urtez gozatzeko aukeraren esperoan eta antolakuntzari, bihotzez, eskerrak emanez.

bidali zure kritikak Bidali zure kritikak
Erlazionaturiko edukiak
Bidali zure iruzkina


kaptxa

bai, ezagutzen dut datuen erabilpen politika eta onartu.

bai, entzunen buletina astero jaso nahi dut.