entzun.eus

Musika albisteak
eta agenda astero
zure postontzian!


| Sindikatu - RSS | Testu tamaina AAA

Erreportajeak

bidali zure berria Bidali zure artikuluak
Julen Azpitarte 2013-03-20

Sunthunder Records

Trumoiak eta eguzki izpiak

Sunthunder Records-en zigilua. Sunthunder Records-en zigilua.
Lotura erlazionatuak
Bilbo eta Kantabria inguruko musika zaleak mugitzen dira Sunthunder izeneko diskoetxearen inguruan: Bizkaiko hiriburuko Gure Txoko tabernazulo rock and roll zalean sarritan diskoak jartzen ikusten dugun Akeitza eta Los Tupper banda kantabriarreko musikariak, besteak beste. Honatx diskoetxearen azken uzta.

Kantabriako koadrila da, hain zuzen, zigiluak oraintsu argitaratu duen disko baten protagonista: Throwing rock in heaven. Halere, Dave Kusworth musikari ingelesa da grabazio horren aktore nagusia, aipaturiko Los Tupper bandarekin batera, zeinak Jacobites talde handia eratu zuen 80ko hamarkadan Nikki Sudden (Swell Maps) musikari mitikoarekin, eta disko bikainak ere argitaratu, tartean, Robespierre's Velvet Basement (1985). Diskoan grabaturiko kantuek Kusworthen marka nabarmena daramate, alegia, Johnny Thunders, Rolling Stones eta antzeko bekatarien ondaretik edaten duten bazterreko tempo ertainak. Doinuok estreinako entzunalditik erraz-erraz sartzen dira, gitarra akustikoekin eta ahots arrastatuarekin jantziak. Lan sendoa, landua eta kutsu klasikoduna da. Elegantea.


Sunthunder diskoetxeko kideek Jacobites taldearekiko erakusten duten grina, The otter song / Appartment to compartment singlean gauzatzen da, zeinak Kusworthen eta Suddenen bi kantu gordetzen dituen. Lehenengoa Suddenek grabatu zuen 2003an Frantzian; bigarren aldeko kantua, aldiz, Jacobitesen klasikoa da, Kusworthek eta Los Tupper-ekin grabatua. Bigarren horretan haize atala nabarmentzen da, eta aurretik iruzkindutako diskoan ere entzun daiteke.

Bestalde, Ya Te Digo Bilboko bandak Sonic Trash izenarekin grabatu du Hey Chica!!! izenburuko lana. Diskoaren edukiari dagokionez, soinu ikaragarriarekin jasotako bederatzi kantu ausart biltzen ditu. Kantuok Girls Vs. Boys, Circus Lupus, Sonic Youth, Hot Snakes edo El Columpio Asesino taldeekin aldera daitezke; hau da, etorkizunera begiratzen duten, eta harrizko rock oinarri klasikoaren sostenguan altxatzen diren kantuak. Gitarrek entzulea harrapatu eta itotzeko ahalmena erakusten dute, gordin. Soinu teknikarien lana bikaina da (Santi Garcia, Iigo Escauriaza eta Hans Krger), baita diseinatzailearena ere (Ion Zorrilla).

Azkenik, Jon Ulecia & Cantina Bizarro nafarren Frame izenburuko bigarren lana. Aurreko diskoa, Last Night Dream (2008) asko gustatu zitzaigun, eta Entzun! urtekarian (58. zenb.) ere agertu zen Ulecia elkarrizketatua. Bigarren tiro hau estreinakoa baino ilunagoa, askotarikoagoa eta zailagoa da, baita burutsuagoa, eta agian, aberatsagoa ere. Hala, kabaret kutsuko Anything Goes kantuarekin hasten da, The Deadly Snakes kanadarren Porcella-n izan zitekeena, eta hortik aurrera jarioak batetik bestera egiten du, Melbourneko zingiretatik, Memphiseko basatzetara, alegia, Quiet Bird doinutik Bored boring man blues izenburuko azken kantura.


bidali zure artikulua Bidali zure artikulua
Bidali zure iruzkina


kaptxa

bai, ezagutzen dut datuen erabilpen politika eta onartu.

bai, entzunen buletina astero jaso nahi dut.